پسافو

گاه گداری بین دو ژست روشنفکری و کودک درون یا شاید سانتی مانتالیسم  ارتباطی تنگ برقرار میشود. جایی که  ایده آل ها ی نوستالژیک بچه گی با مدینه فاضله ذهن روشنفکری به هم می رسند. همه ما وقتی گیر میکنیم گریزی اینچنینی را در نوشته هایمان پیدا میکنیم.ببخشید اگر جمع بستم!در جوامع باز نوشته ها به سمت و سوی تفکر  ایجاد جهان های متفاوت میرود که سیر تکاملی اش  در مباحث دیگر علوم بشری ادامه می یابد . اما در جوامع بسته آنقدر در گذشته می گردد تا نمونه ای پیدا  و مرهمی بر روزگار خویش کند..

پی نوشت: شاید خواننده آگاه و مطلع تعاریف علوم اجتماعی بتواند کلی از تعریف روشنفکری و مباحث دیگر در این متن ۵ خطی  ایراد بگیرد که همه اش هم درست باشد اما غرض من چیز دیگری است که خود کتابی می خواهد برای گفتنش.پس امیدوارم تنها تلنگری باشد برای کسی که خوب می داند و خوب مینویسد.